ساعت ٤:۳۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٠/٢٧   کلمات کلیدی: دانستنی هایی در باره ی "شیشه"


شیشه ؛ که در دنیای اطراف ما زیاد به چشم می خورد ، از 5000 سال قبل شناخته شده است . ولی تنها در قرن اخیر است که بر مصارف آن افزوده شده و به شکل های مختلف در آمده است . شاید مصریان باستان ، اولین کسانی بوده اند که به کار با شیشه و شیشه سازی پرداخته اند. در قرون وسطی ، این هنر به اروپا راه یافت و کم کم به دو منظور به کار گرفته شد :
- هنرهای تزئینی
- کاربردهای روزمره
در ساختن شیشه معمولی ، و بطری ها از کربنات سدیم ، اکسید کلسیم و ماسه استفاده می کنند . شیشه سازان ، گاهی هم برای ساختن شیشه های مرغوب تر ، به جای اکسید کلسیم ، از سرب و به حای ترکیب هخای سدیم ، از ترکیب های پتاسیم استفاده می کنند . این قبیل شیشه ها ، ظریف تر هستند ، صیقل پدیر بوده و برای ساختن اشیای زینتی به کار می روند.
شیشه های بروسیلیکات :
این گونه از شیشه ها با تغییر های دما انبساط و انقباض بسیار مختصری پیدا می کنند . در ساختمان این قبیل شیشه ها به جای آهک از اسید بوریک یا بوراکس استفاده می شود . این شیشه ها ، سخت تر از شیشه های معمولی هستند ، در دمای بالا ذوب می شوند و در برابر مواد شیمیایی ، مقاومت زیادتری دارند . از آن ها برای ساخت وسایل آزمایشگاهی و ظرف های آشپز خانه استفاده می شود .
کوارتز :
گاهی هم کوارتز را به تنهایی ذوب می کنند . نقطه ذوب کوارتز در حدود 1700 درجه سانتی گراد است . از این نوع شیشه ، برای ساخت عدسی ها و منشور دستگاه های علمی و دقیق استفاده می کنند .
در تهیه شیشه های رنگی ؛ مقداری اکسید های فلزی مناسب ، به شیشه می افزایند ، مانند :
-اکسید نیکل : برای رنگ آبی یا بنفش مایل به قهوه ای
- اکسید کروم یا اکسید مس : برای رنگ سبز
- اکسید های آهن : برای رنگ های زرد و قرمز
- کبالت : برای رنگ آبی سیر
- منگنز : برای رنگ بنفش
- آنتیموان : برای رنگ زرد
- قلع : برای رنگ سفید یخی